Wpływ światła dziennego na kontrolę poziomu glukozy u osób z cukrzycą typu 2

„`html

Światło dzienne a kontrola poziomu glukozy u osób z cukrzycą typu 2

Nasz organizm funkcjonuje zgodnie z rytmami okołodobowymi, które trwają około 24 godziny i kierują niemal wszystkimi procesami w ciele, w tym metabolizmem glukozy. Te naturalne cykle, zarządzane przez tzw. zegar biologiczny, uzależnione są w dużej mierze od ekspozycji na światło dzienne.

Wpływ światła na regulację rytmów okołodobowych

Badania naukowe wskazują, że sztuczne oświetlenie nocą potrafi zaburzyć funkcjonowanie zegara biologicznego, co może skutkować niekorzystnymi zmianami poziomu cukru we krwi. Z drugiej strony, przebywanie na zewnątrz i kontakt ze światłem dziennym poprawia wrażliwość tkanek na insulinę – hormon odpowiedzialny za regulowanie stężenia glukozy.

Dotychczas niewielu naukowców zwracało uwagę na to, jak światło naturalne wpadające do pomieszczenia przez okno wpływa na zdrowie. A przecież większość osób spędza lwią część dnia w zamkniętych wnętrzach.

Eksperymenty nad wpływem światła dziennego u chorych na cukrzycę typu 2

Zespół badawczy z Uniwersytetu w Maastricht w Holandii zrealizował dwa eksperymenty obejmujące łącznie 13 pacjentów z cukrzycą typu 2, mających średnio 70 lat. W pierwszym badaniu spędzali oni 4,5 dnia w pokojach o dużych oknach, pomiędzy 8:00 a 17:00 korzystając z światła naturalnego. W tym czasie utrzymywali przyjętą farmakoterapię cukrzycy, a ich urządzenia elektroniczne miały ustawioną niską jasność. Wieczory spędzali przy słabym oświetleniu sztucznym, z możliwością korzystania z urządzeń do godziny 23:00, po czym zasypiali w zupełnej ciemności aż do poranka.

Wszyscy uczestnicy spożywali podobne posiłki, których kaloryczność nie wpływała na zmianę masy ciała, i wykonywali te same ćwiczenia fizyczne.

Porównanie światła naturalnego i sztucznego

Drugie doświadczenie przeprowadzono w pomieszczeniach bez okien, używając wyłącznie światła sztucznego. Badanie to wykonano po upływie miesiąca od pierwszego eksperymentu, zamieniając grupy miejscami. Uczestnicy mieli stały monitoring poziomu cukru, choć z powodów technicznych uzyskano komplet danych od 10 osób.

1. W trakcie tygodnia przy światle naturalnym poziom glukozy mieścił się w ustalonym przedziale przez 50% czasu.
2. Przy sztucznym świetle norma była zachowana przez 43% czasu.

Zakres uznawany za prawidłowy odpowiadający zaleceniom międzynarodowym dla pacjentów z cukrzycą typu 2 wynosi od 4,4 mmol/l do 7,2 mmol/l (czyli ok. 79–129,6 mg/dl).

Znaczenie codziennego dostępu do światła dziennego

Choć różnica uzyskanych wyników nie wydaje się dramatyczna, wydłużenie czasu z nieprawidłowym stężeniem cukru sprzyja rozwojowi powikłań, takich jak choroby naczyń, nerek czy inne schorzenia przewlekłe związane z cukrzycą.

• Komórki światłoczułe w oku, odpowiedzialne za synchronizowanie rytmu dobowego, są bardziej wrażliwe na krótsze fale światła naturalnego.
• Nawet spędzanie czasu w pobliżu okna może korzystnie wpłynąć na metabolizm glukozy u osób z cukrzycą typu 2.
• To rozwiązanie jest łatwo dostępne, nie wiąże się z dodatkowymi kosztami i może być wdrożone przez każdego.

Na razie nie wiadomo, czy taki sam efekt uzyskają osoby z cukrzycą typu 1 lub ze stanem przedcukrzycowym. Naukowcy podkreślają jednak, że kolejne, szerzej zakrojone badania są niezbędne do potwierdzenia tych wyników.

„`