Oto propozycja przeredagowanego tytułu: **Kim jest premier Japonii? Chiński dyplomata nawołuje do ścięcia jej „nieczystej głowy”**

Kobieta w polityce Japonii: Taro Takaichi

Matka zawsze doradzała, by w życiu była jak karmazynowa róża – z gracją i kolcami do obrony. Gracji nigdy jej nie zabrakło, a i kolce okazały się nieocenione w pokonywaniu szklanych sufitów w zdominowanej przez mężczyzn polityce japońskiej. Feministki oceniają jej nominację jako „femme-washing”, zauważając, że jako pierwsza premier Japonii, nie wspiera reform dotyczących sukcesji tronu, co umożliwiłoby objęcie go przez kobietę.

Karolina Bednarz zaznacza, że kobieta na czele władzy nie zawsze oznacza postęp, a Takaichi stosuje przemocowy feminizm. Yukari Easton zwraca uwagę, że japoński szklany sufit ma dwie warstwy: tradycyjne siły przeciwne przywództwu kobiet oraz feministki, które akceptują tylko określony rodzaj liderów.

Historia kobiety w polityce

Jako 64-letnia członkini Partii Liberalno-Demokratycznej, Takaichi jest pierwszą tak wysoko postawioną kobietą od czasów królowej-szamanki Himiko. Dla części społeczeństwa jest „żelazną damą”, która może odmienić losy Japonii. Sama stwierdza, że nie ustępuje Margaret Thatcher w determinacji działania.

Japonia przypisuje przywództwo rządowi w oparciu o największą partię w parlamencie. LDP, która rządzi od ponad 70 lat, postawiła na Takaichi po skandalu finansowym jej poprzednika Shigeru Ishiba.

Ekspert Robert Dujarric tłumaczy, że zadaniem Takaichi jest przystosowanie systemu do nowych warunków, a jej płeć ma drugorzędne znaczenie. Japonia od dłuższego czasu obserwuje wzrost liczby kobiet w polityce.

Polityczne wyzwania i kontrowersje

1. Konkurencją dla LDP jest partia Sanseitō, zyskała poparcie młodych i konserwatystów.
2. Sanseitō proponuje radykalne rozwiązania na narodowe problemy, jak starzenie się populacji.
3. Powiązania z youtuberem Sohei Kamiya wpłynęły na program nacjonalistyczny partii.

Wybranie Takaichi to odpowiedź na porażki LDP i chęć odzyskania konserwatywnego elektoratu. Liberalny komentator uważa, że wybór Takaichi miał na celu powstrzymanie wzrostu Sanseitō.

Stosunki międzynarodowe i wewnętrzne

Takaichi budząca kontrowersje, zauważa, że japońska historia kładzie się cieniem na stosunkach z Chinami. Jej działania, jak odwiedzanie świątyni Yasukuni, wywołują napięcia w regionie. Wewnętrznie, konserwatyzm jest widoczny w polityce imigracyjnej i stanowiskach dotyczących praw LGBTQ+.

Takaichi przyciąga uwagę swoimi doświadczeniami i niekonwencjonalną ścieżką kariery. Mimo oporu ze strony rodziców, zdobyła wykształcenie i zaczęła karierę polityczną, która przyniosła jej znaczne wpływy.

Podsumowanie

Takaichi pozostaje osobą polaryzującą, postrzeganą jako konserwatystka przez jednych, a jako patriotka przez innych. Jej podejście do przyjaźni i wrogów jest zarówno zaletą, jak i potencjalną słabością, podkreślone w kontekście niepewności jej pozycji w LDP.